Bugün benim doğum günüm

Bugün benim doğum günüm. Benim hayatımın yarısı geçti, 40’lı sayılara 1 yılım kaldı.

Hani derler ya kendinle hesaplaşmanı bitirdin mi? Kendinle barıştın mı?

Kendin için mutluluğumu seçtin yoksa içinde çocuğu öldürmeyi mi tercih ettin?

Ben kendimi aradım uzun zaman. Ben kimim? Ben neyim? Ben neyle mutluyum?

Bu süreçte benimle beraber yoluma eşlik eden dostlarım da oldu. Sevdiğim insanlarda.
Ama onlar zamanla hayatımın çizgisindeki kader yolumdaki birlikteliklerine son verdiler veya ben çıkartmayı tercih ettim.
Gidenlerin ardından üzülmek yerine, bana verdikleri ve aldıkları için şükretmeyi tercih eden bir ruh haline büründüm.

Kendi içimdeki çocukla barıştım. Onun gülen gözlerini kendi gözlerime yansıttım.

Yüzümü gülümseten, yüreğimden geçenleri kaderime istedim.
Biraz uzun sürdü isteklerimin gerçekleşmesi, gözlerimin ışıldaması ama ben bunu başardım.
Beni mutlu eden minik bir azınlık oldu çevremde. Bana zarar vermek yerine beni gülümsetmek için ellerinden geleni yapan.

Her şey tozpembe değil elbette, arada gri bulutlarda oluyor hayatımda. Ama o gri bulutları dağıtmakta artık yardım alıyorum. Kendi başıma başaramadığım gülümsememi yardım aldığım zamanlar oluyor sevdiklerimle. Ben polyanna değilim, ben gerçekliğimle yüzleşerek, hayal dünyam yerine hayatıma yer verdiğim gerçekliğimle barıştım

Ben kendimle barıştım
Ben kalbimle barıştım
Ben huzurumun her şeyden önemli olduğuna inandım.

Hayatın bana büyük sürprizler hazırladığını biliyordum. O sürprizlere hazırladım kendimi.

Şimdi o 5 yaşındaki küçük kız çocuğu gibi doğum günümü kutluyorum

Geçmişimdeki hikaye beni üzmüyor artık, nasılsa yenisini yazıyorum

Bugün benim doğum günüm. Önümde yepyeni bir yaş ve yıl var. Kalbimden geçenleri ömrüme çağırdığım. Hepinizi çok seviyorum, iyi ki varsınız.